Муқовимат ба коррупсия-масъулияти умумӣ ва омили таҳкими эътимоди ҷомеа ба мақомоти давлатӣ

Коррупсия яке аз масъалаҳои муҳими ҷомеа ба ҳисоб меравад. Ин падида метавонад ба рушди давлат, пешрафти ҷомеа ва эътимоди шаҳрвандон ба мақомоти давлатӣ таъсири манфӣ расонад. Аз ин рӯ, пешгирӣ ва муқовимат ба коррупсия яке аз вазифаҳои муҳими давлат ва ҷомеа мебошад.

Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои пешгирӣ ва муқовимат ба коррупсия заминаи ҳуқуқӣ фароҳам оварда шуда, дар ин самт чораҳои зарурӣ амалӣ карда мешаванд. Ҳадафи асосӣ пешгирии коррупсия, бартараф намудани сабабу шароитҳои ба он мусоидаткунанда ва баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон мебошад.

Муқовимат ба коррупсия танҳо вазифаи мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва мақомоти махсус нест. Дар ин раванд ҳар як шаҳрванд ва ҳар як корманди давлатӣ масъулияти худро дорад. Агар ҳар як шахс қонунро риоя намояд, вазифаи худро софдилона иҷро кунад ва ба амалҳои ғайриқонунӣ роҳ надиҳад, барои пешгирии коррупсия қадами муҳим гузошта мешавад.

Коррупсия пеш аз ҳама ба адолат ва эътимод таъсир мерасонад. Ҳар як ҳолати истифодаи нодурусти мансаб ё ваколати хизматӣ метавонад боиси коҳиш ёфтани боварии шаҳрвандон гардад. Аз ин рӯ, муносибати одилона, масъулиятшиносӣ ва эҳтиром ба ҳуқуқи шаҳрвандон бояд дар фаъолияти ҳар як корманди давлатӣ ҷойгоҳи муҳим дошта бошад.

Пешгирии коррупсия аз риояи қонун оғоз меёбад. Корманди давлатӣ бояд вазифаи худро беғаразона ва бо масъулият иҷро намояд. Вай набояд мақоми хизматии худро барои манфиати шахсӣ истифода барад. Ҳамчунин, ҳангоми қабули қарор бояд танҳо талаботи қонун ва манфиатҳои ҷомеа ба назар гирифта шаванд.

Шаффофият низ яке аз воситаҳои муҳими пешгирии коррупсия мебошад. Вақте фаъолияти мақомоти давлатӣ равшан ва барои шаҳрвандон фаҳмо аст, эътимоди ҷомеа бештар мегардад. Пешниҳоди иттилооти дурусту саривақтӣ, муносибати хуб бо шаҳрвандон ва ҷавобгарӣ барои фаъолияти худ аз омилҳои муҳими таҳкими эътимоди ҷомеа мебошанд.

Дар ин раванд фаъолияти Агентии омори назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон низ аҳамияти муҳим дорад. Маълумоти расмии оморӣ барои арзёбии вазъи иҷтимоию иқтисодии кишвар, таҳияи барномаҳои давлатӣ ва қабули қарорҳои муҳим истифода мешавад. Аз ин рӯ, дурустӣ, объективӣ ва боэътимодии маълумоти оморӣ аҳамияти калон дорад.

Кормандони соҳаи омор бояд дар фаъолияти худ қонунгузорӣ ва талаботи касбиро риоя намуда, ба ҷамъоварӣ, коркард ва пешниҳоди маълумоти оморӣ бо масъулияти баланд муносибат кунанд. Риояи чунин талабот на танҳо вазифаи касбӣ, балки саҳм дар таҳкими эътимоди ҷомеа ба омори расмӣ мебошад.

Яке аз роҳҳои муҳими пешгирии коррупсия баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон ва кормандони давлатӣ мебошад. Ҳар қадар мардум ҳуқуқу уҳдадориҳои худро хуб донанд, ҳамон қадар имконияти пешгирии ҳолатҳои коррупсионӣ бештар мегардад. Аз ин рӯ, гузаронидани корҳои фаҳмондадиҳӣ, вохӯриҳо ва омӯзиши санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ бояд пайваста идома дошта бошад.

Барои муқовимати самаранок ба коррупсия муносибати оштинопазир ба ин падида зарур аст. Ҳар як шахс бояд дарк намояд, ки коррупсия на танҳо масъалаи як корманд ё як муассиса, балки масъалаи тамоми ҷомеа мебошад. Бетараф набудан ба чунин ҳолатҳо, риояи қонун ва иҷрои софдилонаи вазифаҳо дар пешгирии коррупсия нақши муҳим доранд.

Дар маҷмӯъ, муқовимат ба коррупсия аз ҳар яки мо масъулият ва муносибати дуруст талаб мекунад. Агар ҳар як корманди давлатӣ вазифаи худро бо виҷдон иҷро намояд, ҳар як шаҳрванд қонунро эҳтиром кунад ва фаъолияти мақомоти давлатӣ шаффофу масъулиятнок бошад, эътимоди ҷомеа ба давлат боз ҳам бештар мегардад.

Пешгирӣ ва муқовимат ба коррупсия вазифаи умумии давлат ва ҷомеа мебошад. Танҳо бо ҳамкории мақомоти давлатӣ, шаҳрвандон ва ҷомеа метавон муҳити солим, қонунманд ва шаффофро таҳким бахшид.

Муқовимат ба коррупсия аз риояи қонун, масъулиятшиносӣ ва ростқавлии ҳар яки мо оғоз меёбад.

Ҳофиз Додарбеков,

мутахассиси пешбари

бахши ҳуқуқи Агентии омор